این وبلاگ تا یک هفته دیگر یا حذف خواهد شد یا عنوان ان تغییر کرده و به هیچ وجه مطلبی در مورد

 ارسلان قاسمی در ان نوشته نخواهد شد.

حدود یک سال پیش من این وبلاگ رو با عنوان: ارسلان قاسمی و حمیدرضا دشتی تاسیس کردم.

مطالبی از ارسلان نوشتم و قبل از اینکه وبلاگ به طور کامل سرو سامون بگیره به وبلاگ رسمی ارسلان

قاسمی رفتم و از تور تفریحی ارسلان قاسمی مطلع شدم.

در تور اول و همچنین تور دوم شرکت کردم. عکس های تکی که با ارسلان گرفته بودم رو تو همین وب

 گذاشتم.

خیلی از دوستان عزیزی که با بنده اشنا نبودن و برای اولین بار به وبلاگم اومده بودن فکر میکردن که با

 ارسلان ارتباط نزدیکی دارم در صورتی که وقتی میگفتم ارسلان تا به حال اسم من رو هم نشنیده باور

 نمیکردن و متعجب میشدن.

جناب اقای صبری خیلی نسبت به من لطف داشته و همون اوایل وبلاگ من رو لینک کردن و تو لیست

 پیوند های وبلاگ رسمی ارسلان قاسمی قرار دادن.

من اصلا هیچ کاری به وضعیت وبلاگ رسمی ارسلان قاسمی در حال حاضر ندارم و دنبال دلایل تعطیل

 شدن وبلاگ رسمی نمیگردم اما دلایل خودم برای تعطیلی این وبلاگ رو خدمت شما اعلام میکنم:

۱.پخش شدن شمارم در سراسر اینترنت به خاطر ارسلان قاسمی.

۲.ارتباط داشتن با اکثر دوستان و اشنایان نزدیک به ارسلان قاسمی به جز خود ارسلان !

۳.هر جور تهمتی که شما فکرشو بکنید در این فضای مجازی به من زده شد و به غیر از سکوت کاری

 انجام ندادم فقط به خاطر ارسلان.

نتیجه نهایی:

در حال حاضر هر کس با شماره ای نا اشنا با ارسلان تماس بگیره مطمئنا جوابش رو میده اما اگر اشنا

باشه یا متوجه بشه که طرفدار هستید به هیچ وجه جوابی بهتون نمیده و تلفنش اف میشه. 

خوب این چه دلیلی داره؟؟؟ اگر واقعا مشغوله پس چرا جواب غریبه ها رو میده؟

در ضمن خداوند یکتا شاهده که من هیچ نیازی به ارسلان قاسمی ندارم اما به عنوان یک کسی که دوبار

 از نزدیک دیدمش باهاش صحبت کردم عکس انداختم غذا خوردیم و... حداکثر توقعی که دارم اینه که یک

 دقیقه باهام صحبت کنه نه که تا میگم حمیدرضا هستم میگه عزیزم کار دارم بعد تماس میگیرم بعدش

 هم که هیچ گوشی اف میشه و دیگه هیچ خبری از اقا ارسلان نمیشه.

من از همه دوستان گلم از جمله:

امیر صبری. سید محسن دشتی. مصطفی جهش. سعید ربیعی نژاد. یاسر میرزایی. حسن بادوام. و...

تشکر میکنم که تو این مدت با من بودن و منو تحمل کردن.

یک تشکر ویژه هم از جناب اقای احمد قاسمی عزیز ((پدر بزرگوار و دوست

داشتنی و خوش اخلاق ارسلان قاسمی)) دارم که تو این مدت مزاحمت های منو تحمل کردن.

با علی تا علی یا علی.